Ποια είμαι, που πάω κλπ κλπ

We’re weaving the world
into being
incubating
the future
with the stories we tell.
Right now
right here.

Προς μεγάλη μου έκπληξη, η Γυναίκα-Αράχνη αποτελεί μια αρχετυπική φιγούρα που συναντάται σε μια πληθώρα αρχαίων πολιτισμών και είναι άμεσα συνυφασμένη με τη γυναικεία δημιουργική αρχή. Για λόγους ευνόητους, η Γυναίκα- Αράχνη ταυτίζεται με τη δημιουργία και τη συνοχή των κόσμων, των όντων και των πραγμάτων – εξαιτίας του ιστού που υφαίνει- τη δημιουργία των δεσμών ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά και τη δημιουργικότητα και για κάποιο λόγο που δεν αντιλαμβάνομαι ακόμη (αλλά μάλλον υποψιάζομαι εξαιτίας της παραγράφου που ακολουθεί) με το συγγραφικό ταλέντο.

Σε έναν εξαιρετικά ενδιαφέροντα μύθο δημιουργίας των Ινδιάνων Ηopi, η Γυναίκα – Αράχνη, σε συνεργασία με τον Πατέρα Ήλιο (και ενίοτε και μόνη της), δημιουργεί το σύμπαν. Αμέσως μετά, δημιουργεί και τους ανθρώπους από κόκκινο πηλό- για την ακρίβεια η Γυναίκα – Αράχνη μετατρέπει τις σκέψεις του Πατέρα Ήλιου σε μορφές από πηλό. Στη μυθολογία των Ινδιάνων Hopi η Γυναίκα-Αράχνη έχει τη μαγική ικανότητα να σκέφτεται τη στιγμή που οι σκέψεις της υλοποιούνται-με λίγα λόγια, η σκέψη της αποτελεί την αιτία των πάντων. Η Γυναίκα-Αράχνη ονοματίζει και όπως ονοματίζει, τα πάντα εμφανίζονται μπροστά της (oποιαδήποτε ομοιότητα με άλλους μύθους δημιουργίας μάλλον ΔΕΝ είναι τυχαία). Εξ ου προφανώς και η σχέση της με τη δημιουργία φανταστικών κόσμων και το συγγραφικό έργο.

Μια εξίσου ενδιαφέρουσα ιστορία που αφορά τη Γυναίκα-Αράχνη, είναι η ιστορία μιας γυναίκας από τη Λυδία, που ονομαζόταν Αράχνη και υπερηφανεύονταν πως ήταν η καλύτερη υφάντρα που υπήρξε ποτέ. Επιδεικνύοντας μια κάποια υπερφίαλη περηφάνεια που δε γινόταν εύκολα δεκτή από τους Αρχαίους Έλληνες θεούς, η Αράχνη προκάλεσε την εξίσου καλή υφάντρα Θεά Αθηνά να αναμετρηθεί μαζί της. Η Αράχνη νίκησε στο διαγωνισμό και κατάφερε να εξοργίσει τόσο πολύ τη Θεά, που αυτή κατέστρεψε το έργο της. Στενοχωρημένη, η Αράχνη αποπειράθηκε να κρεμαστεί από ένα δέντρο, αλλά την τελευταία στιγμή η Θεά τη λυπήθηκε και τη μεταμόρφωσε σε αράχνη, προορισμένη να υφαίνει για πάντα.

Ρατσισμός

Είχα μια αμυδρή υποψία πως δεν πρόκειται να ζήσω ποτέ στην Ιαπωνία, τώρα είμαι σίγουρη.

Love at first sight

Ακολουθεί μια συνοπτική και εύγλωττη επεξήγηση των λόγων που κάποιος μπορεί να ερωτευτεί παράφορα και για πάντα ένα σκυλί-λουκάνικο:

Εύλογη απορία

Με όλα αυτά

τα χάπια,

τα προφυλακτικά,

τα διαφράγματα,

τις ασφαλείς περιόδους,

τα γαμήσια από τον κώλο,

τις στειρότητες,

τις αμβλώσεις,

τα δυστυχήματα,

τους πολέμους

και όλους αυτούς που φεύγουν

μετανάστες

μπορεί να μου πει κανείς

πως και είναι φίσκα το λεωφορείο;

Ζιγκμουντ Φρανκελ

Synchronicity

Άλλη μια βραδιά που σ' έψαχνα μάταια σ' ένα δωμάτιο γεμάτο καπνό και δε σ' έβρισκα πουθενά. Θα 'θελα απλά να άνοιγε η πόρτα και να σ' έβλεπα, έτσι για αλλαγή, να λέγαμε δυο κουβέντες πέρα από τα αναμενόμενα και τετριμμένα. Θα πήγαινα προς το μέρος σου ή ίσως και να σε κερνούσα το ποτό σου. Και ίσως αν έπινα αρκετά, να κατάφερνα να σου πω ούτε και ΄γω ξέρω τι. Πως ξαφνικά, όλη η πόλη έγινε το συναρμολογούμενο παιχνίδι μου. Ο πιο δύσκολος γρίφος. Πως βάσει ένός ευρύτερου σχεδίου, μαντεύω τα μέρη, τις ώρες και τις μέρες. Πως όλα αυτά θα ήταν τόσο εύκολα αν σε ήξερα λίγο καλύτερα ή αν κοντά στην αναίδεια είχα ξαναβρεί και τη χαμένη μου αφέλεια.

Νομίζω πως σε βλέπω παντού και μάλλον φταίει πως δε σε βλέπω πουθενά. Και θέλω να σ' ερωτευτώ όπως στα ροκ τραγούδια, με τον ίδιο στόμφο, καταστροφικά και απόλυτα.

Happy 2008

The heaviest of burdens crushes us, we sink beneath it, it pins us to the ground. But in the love poetry of every age, the woman longs to be weighed down by the man's body. The heaviest of burdens is therefore simultaneously an image of life's most intense fullfilment. The heavier the burden, the closer our lives come to the earh, the more real and truthful they become.

Conversely, the absolute absence of a burden causes man to be lighter than air, to soar into the heights, take leave of the earth and his earthly being, and become only half-real, his movements as free as they are insignificant.

What then shall we choose?

Weight or lightness?

Από την Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι

Foxy lady

Γλύφω με επιμονή, ίσως και λίγη απελπισία, το πόδι μου που έχει πιαστεί στο δόκανο. Ασφαλώς και δεν επέλεξα να βρεθώ σ'αυτή την άβολη θέση, η αλήθεια όμως είναι πως ίσως και να κούνησα λίγο την ουρά μου. Και τώρα υποψιάζομαι πως είτε το αφήσω καλά σφηνωμένο, είτε αποπειραθώ να το τραβήξω με μια αποφασιστική κίνηση, ο πόνος θα είναι εξίσου αφόρητος.